Marloes Steunebrink

Ik heb er over nagedacht en ik vind dat mijn posts over verhalen een eigen pagina verdienen. De pagina is nog maar enkele minuten oud en om die reden staan er ook nog niet zoveel posts in Toch hoop ik deze pagina snel te kunnen vullen met verhalen en ideeën. Daarnaast nodig ik ook iedereen uit om mee te denken tips te geven en te vragen en wat dan nog meer. Mijn ideaal is om er een leuke interactieve pagina van te maken.

Ik ben daar echt niet goed in. Ik kan zelfs gerust zeggen dat ik daar gewoon slecht in ben. En dat komt eigenlijk best wel slecht uit. Namelijk, degene die zichzelf het beste verkoopt bijvoorbeeld in een sollicitatiegesprek, die krijgt de baan. Ik hoor regelmatig om mij heen dat mensen bluffen in een gesprek. Hier en dat wat de waarheid verdraaien om zichzelf beter uit te laten komen. Hup, baan in de broekzak. Mensen die goed kunnen verwoorden welke kwaliteiten ze hebben en waarom die nu juist zo goed zijn voor het bedrijf, die zomaar een visie uit hun mouw schudden en hup, baan in de broekzak. En steeds ben ik degene met een lege broekzak.

Ik vraag me nu twee dingen af:

1. Hoe leer ik dat?

2. Kun je jezelf nog in de spiegel aankijken na die kleine leugentjes?

Ik kan het dus niet. Ik ben te eerlijk denk ik soms wel eens. Ik heb werkelijk het gevoel alsof mijn neus groeit als ik dan toch wel eens een piepklein leugentje om bestwil maak. Alsof de hele wereld op dat moment naar mij kijkt en ziet dat ik niet helemaal de waarheid spreek. Daarom doe ik het niet. Maar ik zie dat het toch wel eens handig kan zijn. En dan bedoel ik niet dat ik liegen een goed idee vind, maar een goed verhaal hebben over jezelf en wat je kunt wat misschien hier en daar een klein beetje anders dan de waarheid is.Dan creëer je voor jezelf net wat meer mogelijkheden om toe werken naar je droombaan.

Nu maar aan de slag dan om te leren mezelf te verkopen zodat ik strak hup, die ene vette baan waar ik altijd al van droom in mijn broekzak heb :p

Ik heb een stukje geschreven over de zee. De avond nadat ik dit schreef, zag ik een documentaire. Het was zo triest, zo zielig, met tranen in mijn ogen heb ik gekeken. Bij deze wil ik vragen aan een ieder die dit leest en/of de documentaire ziet om het verder te vertellen. Vertellen over  de zinloze afslachting van honderdduizenden dolfijnen en walvissen per jaar. En de tonijn is bijna uitgestorven en toch blijven ze deze vangen. Ik zou graag wat willen doen, maar ik heb geen idee wat. Misschien is het vertellen een eerste goede stap.

‘De Zee

Vanaf een rots kijk ik naar het water. Het water wat druk in beweging is. Het lijkt wel alsof het onrustig is. Zo nu en dan raakt het mijn tenen nadat het water stuk geslagen is tegen de rotsen. Soms vang ik een spetter van die heerlijke verkoeling op mijn warm geworden lichaam. Ineens wordt alles om mij heen stil. Alleen de zee is wat ik nog hoor. Het lijkt alsof zij huilt, alsof zij een ontroostbaar lied zingt.

‘Mijn hart doet zeer, ik ben gewond. Wie helpt mij? Zolang als ik besta, geef ik al wat ik heb zodat de mens kan bestaan. Ik geef hen te eten wanneer zij dat nodig hebben, ik geef hen verkoeling op hete dagen, ik laat hen zwemmen tussen mijn kinderen, mijn kinderen die ik zo lief heb. En alles wat de mens nog doet is mij afnemen wat ik altijd heb gegeven. Ik heb mijn kinderen geofferd zodat zij zouden leven. Maar nooit heb ik gewild dat ze mijn kinderen, mijn hart zouden afmaken zodat het tot plezier van de mens kan dienen. Nooit heb ik gewenst mijn kinderen te horen huilen, omdat zij gevangen worden gehouden. Elke keer wanneer mijn water rood en zwart kleurt, sterft een stuk in mij. Al wat mijn kinderen en ik wensen voor de mens komt uit ons hart en is niets minder dan goedheid. Nooit meer zal ik stoppen met huilen om al wat ons wordt aangedaan. En ik troost mij met de gedachte dat ik altijd leven zal. En dat geeft mij hoop. Hoop dat de mens ooit beseffen zal dat ik hen lief heb en dat we elkaar nodig hebben om voort te bestaan’

De zee is weer stil. Om mij heen gaat het leven weer verder. Een traan rolt over mijn wang en ik dank de zee. Vanuit mijn hart, voor al wat zij geeft en ik beloof dat ik vertellen zal aan een ieder die het horen wil, dat de zee van ons houdt.’

De posts over het sociaal competentiemodel hebben een eigen pagina gekregen!! Als je er wat over wilt lezen kun je naar de pagina het sociaal competentiemodel in het menu aan de rechterkant.

Vorig weekend ben ik op Rock Werchter geweest. Een festival van 4 dagen in België. Naast dat het erg warm was, was het vooral ook erg gezellig, sfeervol en was er veel goede muziek. Ik heb naar muziek geluisterd waar ik het bestaan niet van wist. Deze muziek wil ik met jullie delen door middel van youtube filmpjes

Kyteman’s Hiphop Orkest

The Specials Dit was met name muziek waarmee het hele publiek werd opgezweept!

Jack Johnson

Corinne Bailey Rae

Florence and the Machine

Yeasayer Deze band vond ik het leukst. Anders dan anders

Dirty projectors Ook erg bijzonder muziek. De zanger heeft samengewerkt met Bjork.

Het optreden van Pink was echt supervet!! Wat een artiest is zij. En Rammstein kan er ook wat van. Met veel vuur vooral. Kortom het was een geweldig weekend en zeker voor herhaling vatbaar.